Wyobraź sobie Warszawę w 1584 roku – czasy, gdy medycyna była jeszcze pełna tajemnic. To właśnie tu powstał pierwszy w Europie szpital onkologiczny, sadząc ziarno, z którego wyrosła nasza historia. Lata mijały, a w 1923 roku narodził się Polski Komitet Zwalczania Raka (PKZR). Jak pionierzy w nieznanym lesie, zainicjowaliśmy badania epidemiologiczne, założyliśmy Instytut Radowy i stworzyliśmy Centralny Rejestr Nowotworów. Ale los bywa kapryśny – po wojnie i zawirowaniach, w 1984 roku PKZR odrodził się jak feniks z popiołów, kontynuując misję trwającą już ponad 400 lat.

W tej opowieści bohaterem jest prof. Zbigniew Wronkowski. To on, w 1984 roku, zebrał siły i reaktywował Komitet jako Obywatelski Komitet Zwalczania Raka. Przywracając dawną nazwę PKZR, wytyczył ścieżki nowoczesnej onkologii w Polsce – od profilaktyki po wsparcie, budując most między przeszłością a przyszłością.

Dziś PKZR to nie tylko organizacja, ale żywa sieć. Od 1923 roku wspierana dotacjami Ministerstwa Zdrowia, rozrosła się na oddziały wojewódzkie. W 1995 roku zyskała Honorowego Prezesa – Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego. Jesteśmy otwartym domem, zapraszającym do współpracy społeczników, lekarzy i wszystkich, którzy chcą dołączyć do naszej przygody.

Nasza rola? Jesteśmy strażnikami nadziei. Rozwijamy onkologię w Polsce, siejąc ziarna profilaktyki, edukacji i wsparcia dla pacjentów. Jako europejscy pionierzy, organizujemy badania, konferencje i programy, które zmieniają rak w coś, co można pokonać – zmniejszając zachorowalność i rozświetlając życie chorych.

Jesteśmy cenienie za dekady walki w ochronie zdrowia, za to, że stoimy ramię w ramię z pacjentami w ich własnej opowieści. Dołącz do naszej misji – razem napiszemy szczęśliwe zakończenie.